Authors Opublikowane przezKrzysztof Jędrasik

Krzysztof Jędrasik

21 PUBLIKACJE 0 COMMENTS

napisane przez -
451

Obok potrzeb otoczenia działania przedsiębiorstwa, także w nim samym rozgrywają się zdarzenia i procesy będące odzwierciedleniem gry interesów zachodzących pomiędzy głównymi aktorami jego funkcjonowania. To od ludzkiej kompetencji, doświadczenia, przezorności oraz odwagi w podejmowaniu trudnych i roztropnych decyzji zależy przyszłe powodzenie przedsiębiorstwa. Ludzie ci kształtują oni swoisty klimat, który jest często niepowtarzalny w żadnej innej firmie.

Najbardziej zainteresowanymi w rozwój przedsiębiorstwa są jego udziałowcy, będący właścicielami przedsiębiorstwa. Delegują oni odpowiednie osoby do rady nadzorczej i do zarządu spółką w celu realizacji ich interesów i dobra przedsiębiorstwa. Zarząd wypełniając swoje funkcje i zadania powierza poszczególne odcinki spółki kierownictwu różnego szczebla. Ono zaś bezpośrednio kieruje praca podległych sobie pracowników.

Wszyscy razem przyczyniają się do tworzenia dobra wspólnego przedsiębiorstwa.

Pojawiające się napięcia i trudności w realizacji zadań przez poszczególne grupy zawodowe w strukturze firmy stanowią o istniejących interesach – zbieżnych lub przeciwnych sobie. Nie oznacza to, że owo współzawodnictwo w zaspokajaniu własnych interesów musi być czymś złym. Jeżeli odbywa się ono z poszanowaniem ogólnie obowiązujących przepisów prawa oraz zasad i norm moralnych, to świadczy to o zaistnieniu prawdziwej wspólnoty pracowniczej między dającymi pracę i przyjmującymi pracę – przełożonymi i podwładnymi.

Klimat solidarności i pomocniczości działania w ramach przedsiębiorstwa stanowi wtedy znakomite tło dla uczciwej gry interesów pomiędzy poszczególnym grupami społeczno-zawodowymi w firmie.

napisane przez -
435

Każde przedsiębiorstwo posiada cel swojego powstania, funkcjonowania i rozwoju. W zależności od rodzaju prowadzonej działalności (produkcja lub usługi) wytwarza ono dobra lub świadczy ono usługi, które są społecznie użyteczne. Przedsiębiorstwo zdobędzie swoich klientów tylko wtedy, gdy będą oni zainteresowania jego wytworami.

Klienci należą do otoczenia działania firmy i współtworzą wraz z innymi podmiotami swoiste kręgi zbytu jej towarów i usług. Generalnie wyróżnia się

  • otoczenie bliższe,
  • otoczenie dalsze

podmiotów zainteresowanych funkcjonowaniem firmy.

Do otoczenia bliższego przedsiębiorstwa należą przede wszystkim klienci wyrobów (usług) finalnych. Zaliczyć tutaj należy także dostawców, kooperantów, kredytodawców i wszystkich tych, którzy bezpośrednio stykają się z przedsiębiorstwem i są zainteresowani jego funkcjonowaniem.

Do otoczenia dalszego przedsiębiorstwa należą m.in. organizacje ustalające i egzekwujące prawo (władza państwowa lub samorządowa), zainteresowane uczciwym i przyjaznym dla społeczeństwa funkcjonowaniem przedsiębiorstwa (np. organizacje konsumenckie, społeczne stowarzyszenia) czy też nadzorujące realizację na odpowiednim poziomie produkcji lub usług (różne instytucje kontroli technicznej i społeczno-prawnej).

Potrzeby otoczenia i ich realizacja przez przedsiębiorstwo stanowią zasadniczo pierwszy i najważniejszy motyw powstania, ciągłości istnienia oraz gwarant rozwoju każdego przedsiębiorstwa.

napisane przez -
497

Poruszane w poprzednich odcinkach zagadnienia dotyczące: relacji pracowniczych, zaangażowania w wykonywaną pracę, wydajności pracy oraz odpowiedzialności pracowników za dobro przedsiębiorstwa, znajdują swoje dopełnienie w „satysfakcji finansowej pracownika” za jego wkład pracy.

Jak można określić pojęcie „satysfakcji finansowej pracownika”?

Wyrazem zapłaty za pracę jest wynagrodzenie, które w formie materialnej stanowi pieniężne odzwierciedlenie za trud włożony w pracę lub w formie niematerialnej, stanowi różnego rodzaju wyróżnienia poza pieniężne (np. pochwała, uprzywilejowanie czy awans zawodowy).

Wynagrodzenie finansowe pracownika, aby było satysfakcjonujące, musi być słuszne i sprawiedliwe. Słuszne jest ono, gdy zaspokaja własne potrzeby pracownika i jego rodziny oraz gdy pozwala na zaoszczędzenie część zarobków na przyszłość. Wynagrodzenie sprawiedliwe występuje, gdy odpowiada podstawowej zasadzie: „jaka praca, taka płaca” oraz „każdemu wedle potrzeb, każdemu wedle zasług”.

Satysfakcja finansowa pracownika stanowi ważny czynnik motywacji do efektywnej i wydajnej pracy. Przedsiębiorcy chcący uzyskać przewagę konkurencyjną swoich firm na rynku nie mogą dzisiaj poprzestać już tylko na nowoczesnym sprzęcie, technologii i technice wytwarzania lub świadczenia usług. Czynnik ludzki z wiedzą, umiejętnościami, zaangażowaniem i odpowiedzialnością pracowniczą stanowi dzisiaj najważniejszy element rozwoju i wzrostu bogactwa. Ów „ludzki kapitał” znajduje swoje istotne dowartościowanie właśnie w satysfakcji finansowej pracownika.

napisane przez -
440

1 listopada każdego roku tradycja chrześcijańska obchodzi uroczystość Wszystkich Świętych. Tradycyjnie, jak co roku, udajemy się do grobów bliskich nam osób, aby wspominać o nich, oddać im szacunek i pomodlić się za nich.

Obok wymiaru powtarzanej stale tradycji jest jeszcze inny wymiar rzeczywistości, którą jest NOWE ŻYCIE po naszym ziemskim życiu.

Jakie jest to „nowe życie”?

Odpowiedź daje nam Ewangelia, która w nauce Jezusa Chrystusa głosi, że życie nie kończy się tutaj na ziemi. Po ziemskim życiu zaczyna się życie w niebie potocznie mówiąc – jest to życie w wieczności z Bogiem, który stworzył ludzi i cały świat. Sam Jezus dał dowód swego Boskiego pochodzenia i zadatek życia w wieczności w nauce Ewangelii według św. Mateusza:

„(…) Jezus wziął ze sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na wysoką górę, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. (…) oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: <To jest mój Syn umiłowany w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!> (…) A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: <Wstańcie, nie lękajcie się!>” (Mt 17, 1-2.5.7)

Czy wierzysz słowom Jezusa Chrystusa i w „nowe życie” w wieczności?

W dzisiejszym świecie nie mamy czasu na zastanawianie się nad naszą przyszłością, nad tym, co nas czeka po ziemskim życiu. Uroczystość „Wszystkich Świętych” niech będzie dla nas okazją zadumy nie tylko nad tymi, którzy już odeszli od nas na zawsze ale także okazją nad refleksją nad naszą wiarą, która mówi że życie nie kończy się tutaj na ziemi.

napisane przez -
473

Odpowiedzialność jest wynikiem posiadania przez człowieka rozumu, wolnej woli oraz zdolności rozeznania dobra i zła. Nikt z nas ludzi nie jest zwolniony z odpowiedzialności za dokonywane wybory, ponieważ jako dorośli jesteśmy świadomi swych czynów oraz nieskrępowani w realizacji zamierzonych celów i zadań.

Przedsiębiorstwo stanowi jednostkę „prawno-organizacyjną”, „ekonomiczno-finansową” i „techniczną”, w której i dzięki której tworzony jest dochód narodowy rozdzielany następnie między pracowników i resztę społeczeństwa. Przedsiębiorstwo oprócz powyższych stron stanowi także „wspólnotę pracowniczą”. W jej ramach oprócz ‘potrzeb materialnych’ realizowane są i zaspokajane ‘potrzeby niematerialne’ pracownika (przynależności, samorealizacji czy akceptacji w społeczności pracowników).

Dobro przedsiębiorstwa – to „dobro wspólne” jego istnienia i rozwoju obejmujące zatrudnionych pracowników realizujących założone cele i zadania leżące u podłoża jego powstania. Dobro to posiada ‘wymiar instrumentalny’ (materialny) i ‘wymiar immanentny’ (niematerialny). Zaangażowany majątek w procesy wytwórcze przedsiębiorstwa – to jego dobro instrumentalne. Aktywne, twórcze i odpowiedzialne postawy pracownicze – to jego dobro immanentne. Oba te wymiary stanowią dzisiaj o sukcesie przedsiębiorstwa na rynku jego działania.

napisane przez -
514

Wydajność pracy (inaczej produktywność pracy) stanowi w teorii ekonomii ilość dóbr lub usług wytworzonych przez pracownika w jednostce czasu. Stanowi ona określoną miarę sprawności gospodarowania.

Na wydajność pracy pracownika wpływ mają omówione poprzednio relacje pracownicze i zaangażowanie w wykonywaną pracę, a ponadto, co jest bardzo istotne – techniczno-organizacyjne warunki pracy.

Najprościej można określić wydajność pracy w przedsiębiorstwie wytwórczym, np. w fabryce aut, lodówek, butów itp. Trudniej jest określić wydajność pracy na stanowisku umysłowym, bowiem tutaj nie tyle szybkość, co jakość pracy ma najważniejsze znaczenie.

A jak można odnieść się do zawodu naszego – motorniczego?

Wydaje się, że wydajność pracy można tutaj ująć ilością wykonanych kursów oraz stopniem awaryjności taboru na trasie. Awaryjność bezpośrednio rzutuje tutaj na wykonaną ilość kursów. Ponadto w przypadku torowisk każde zatrzymanie tramwaju powoduje zator dla pozostałych tramwajów.

Nie należy zapominać, że w ostateczności to od wiedzy i umiejętności pracownika (motorniczego) zależy płynność i sprawność przebiegu procesu wytwórczego w postaci naszej usługi dla mieszkańców miasta. Kultura pracy pracownika i zdolność do szybkiego rozwiązywania pojawiających się problemów technicznych i związanych z miejscem pracy – mają także decydujące znaczenie we wzroście wydajności pracy.

napisane przez -
488

Z pewnością każdy z nas doświadczył trudu pracy. Wynika on często z naszych braków i ludzkich słabości, ale także z konieczności wysiłku dla wkładu intelektualnego i fizycznego w wykonywaną przez nas pracę. Współcześnie coraz częściej sukces przedsiębiorstwa na rynku determinowany jest nie tylko techniką i organizacją pracy. Zasadniczego znaczenia i wartości nabiera czynnik ludzki z jego ogromnym potencjałem twórczym.

To od wkładu pracy pracownika decydują się losy niejednego przedsiębiorstwa. Dzisiejsza gospodarka w wyścigu za wynikami szuka właśnie w człowieku rezerw do wykorzystania. Wyścig konkurencyjny firm jest także często poszukiwaniem za aktywnym, twórczym, zdyscyplinowanym i wydajnym pracownikiem. Coraz bardziej dowartościowuje się obecnie cechy etycznego postępowania pracowników.

Owe cechy dotyczą zatem nie tylko umiejętności technicznych pracownika. Dotyczą one także coraz częściej jego kwalifikacji moralnych, kultury osobistej oraz umiejętności pracy zespołowej. Mijają już czasy samowystarczalnych specjalistów wykonujących rutynowo i powtarzalnie swoje obowiązki. Dzisiaj mamy czas aktywności w grupie, gdzie z wiedzy, doświadczenia i zaangażowania grupy pracowniczej powstaje w ramach efektu synergicznego wartość i dobro przedsiębiorstwa większe w swej całości od sumy poszczególnych części.

napisane przez -
525

Miejsce pracy, podobnie jak miejsce zamieszkania czy jakiekolwiek inne miejsce w społeczeństwie, powoduje powstanie kontaktów międzyludzkich. Jest to wynikiem natury pracy i samego miejsca pracy.

Natura pracy wymaga współdziałania osób w procesie wytwórczym. Sama osoba nie mogłaby wykonać wiele bardzo złożonych zadań roboczych. Powstaje na tej płaszczyźnie specyficzne środowisko pracy danego zawodu.

Miejsce pracy stanowi obszar czy rejon, w którym dana grupa zawodowa wykonuje przypisane sobie zadania. Powstaje wtedy swoiste środowisko społeczne o wykształconej z czasem własnej tradycji, służbowym ubiorze, a nawet żargonie słownym.

Zatem natura pracy i miejsce pracy powodują powstanie relacji międzyludzkich, w których przenikają się myśli, uczucia i działania pracownicze. Pojawiają się znajomości, koleżeństwa, przyjaźnie i sympatie, a w dalszej kolejności stosunki służbowe przełożeństwa i podwładności.

Powstający na tej bazie społeczny klimat pracy stanowi ważny czynnik rozwoju człowieka-pracownika oraz rozwoju przedsiębiorstwa. Zgodność dążeń, spokój, rozwaga pracowników, a z drugiej strony ich wiedza, umiejętności i zdolności powodują z przedsiębiorstwa nie tylko miejsce zarabiania na chleb. Jest to także miejsce rozwijania międzyludzkich więzi i zaspokajania potrzeb w tym względzie.

napisane przez -
517

Przychodząc codziennie do pracy nie zauważamy, że jest to miejsce w którym nie tylko zarabiamy pieniądze dla utrzymania siebie i swojej rodziny. W pracy zawiązują się nowe kontakty, znajomości, przyjaźnie a nawet sympatie. Nie jest przesadą, gdy mówimy o pracy, jako „drugim domie”. To tutaj przecież przeżywamy jedną trzecią doby i połowę naszego życia pośród różnych spraw i obowiązków.

Zakład pracy nie jest zatem tylko miejscem zarabiania pieniędzy. Jest także miejscem rozwijających się nowych relacji społecznych. Można stąd zadać sobie pytanie czy są to relacje przypadkowe i przelotne, czy też w ramach tych relacji rozwijają się głębsze więzi społeczne?

Miejsce naszej Zajezdni, regulaminy i instrukcje określające nasze prawa i obowiązki zawodowe, styczności międzyludzkie w ramach pracy i wspólny cel do którego wszyscy dążą (w pomnażaniu dobra materialnego) powodują zaistnienie społeczności, jako zorganizowanej grupy społecznej.

Jednak powyżej „społeczności” pracowniczej powstaje „wspólnota” pracownicza w której i dzięki której owe relacje pracownicze nabierają cech osobowych i duchowych dzięki wspólnym przeżyciom emocjonalnym i racjonalnym. Powstają wtedy więzi społeczne oparte nie tylko na zimnych prawach i obowiązkach, lecz na ciepłych ludzkich odruchach, gdzie na drugiego człowieka patrzy się przez pryzmat „moja koleżanka”, „mój kolega”.

Powstaje wtedy prawdziwa wspólnota emocji i uczuć, rozumu i woli, w której panuje duch SOLIDARNOŚCI.

Owa solidarność, to „jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”.

napisane przez -
483

Codziennie powtarzamy ten sam rytm życia: dom – praca – odpoczynek. Już nawet nie zastanawiamy się, z czym związane jest słowo PRACA.

Mniej więcej potrafimy określić, czym jest praca człowieka oraz jakie stanowi dla niego znaczenie w życiu indywidualnym, rodzinnym i społecznym. Rzadziej jednak zastanawiamy się nad specyfiką miejsca, w którym odbywa się nasza praca. Miejsce to określane jest mianem zakładu pracy lub przedsiębiorstwa.

Zakład pracy jest jednostką techniczno-produkcyjną. Przedsiębiorstwo obejmuje obok zagadnień techniczno-produkcyjnych także zagadnienia ekonomiczno-finansowe.

Przedsiębiorstwo jest zatem jednostką organizacyjną nadrzędną w stosunku do zakładu pracy. Stanowi ono system, który dzięki swojej spójności, integracji działania i celowości funkcjonowania zawiera w sobie cztery podstawowe płaszczyzny: społeczną, ekonomiczną, techniczno-organizacyjną i prawną. Każda z tych płaszczyzn stanowi swoisty podsystem, który wraz z pozostałymi podsystemami przedsiębiorstwa przyczynia się do skutecznej i efektywnej realizacji nałożonych na nie celów.

Jednak pośród nich na szczególną uwagę zasługuje podsystem społeczny przedsiębiorstwa, w którym skupia się „kapitał ludzki” – stanowiący najcenniejszy element majątku przedsiębiorstwa. Obejmuje on wiedzę, umiejętności, zaangażowanie i odpowiedzialność ludzi będących pracownikami przedsiębiorstwa. To oni poprzez swoją pracę powodują wzrost bogactwa samego przedsiębiorstwa a przez niego bogactwa całego narodu.

Praca bowiem robotników stanowi jedyne źródło bogactwa narodów.”