1 listopada każdego roku tradycja chrześcijańska obchodzi uroczystość Wszystkich Świętych. Tradycyjnie, jak co roku, udajemy się do grobów bliskich nam osób, aby wspominać o nich, oddać im szacunek i pomodlić się za nich.

Obok wymiaru powtarzanej stale tradycji jest jeszcze inny wymiar rzeczywistości, którą jest NOWE ŻYCIE po naszym ziemskim życiu.

Jakie jest to „nowe życie”?

Odpowiedź daje nam Ewangelia, która w nauce Jezusa Chrystusa głosi, że życie nie kończy się tutaj na ziemi. Po ziemskim życiu zaczyna się życie w niebie potocznie mówiąc – jest to życie w wieczności z Bogiem, który stworzył ludzi i cały świat. Sam Jezus dał dowód swego Boskiego pochodzenia i zadatek życia w wieczności w nauce Ewangelii według św. Mateusza:

„(…) Jezus wziął ze sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na wysoką górę, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. (…) oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: <To jest mój Syn umiłowany w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!> (…) A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: <Wstańcie, nie lękajcie się!>” (Mt 17, 1-2.5.7)

Czy wierzysz słowom Jezusa Chrystusa i w „nowe życie” w wieczności?

W dzisiejszym świecie nie mamy czasu na zastanawianie się nad naszą przyszłością, nad tym, co nas czeka po ziemskim życiu. Uroczystość „Wszystkich Świętych” niech będzie dla nas okazją zadumy nie tylko nad tymi, którzy już odeszli od nas na zawsze ale także okazją nad refleksją nad naszą wiarą, która mówi że życie nie kończy się tutaj na ziemi.